conclusiones paradoxe numero
|xvii. secundum propriam opinio|nem: dicta primum aristotelis et
|platonis: deinde aliorum docto|rum conciliantes qui maxime di|scordare videntur.
II.1.1. Nullum est quaesitum naturale aut divinum: in quo Aristote
|les et Plato sensu et re non conveniant: quamvis verbis dissenti|re videantur.
II.1.2. Qui dicunt innascibilitatem esse positivam proprietatem con|stituentem patrem in esse hypostatico incommunicabili: ab opi|nione sancti doctoris a qua multum secundum verba videntur discor|dare nihil discordant.
II.1.3. De ponenda sexta notione quae est inspirabilitas non debent di|scordare Thomistae et Scotistae si recte suorum doctorum funda
|menta introspiciunt.
II.1.4. De subiecto Theologiae fundamentaliter et radicaliter con|cordant Thommas Scotus et Egidius. Quamvis in ramis et ver|borum superficie quilibet eorum a quolibet dissentire plurimum
|videatur.
II.1.5. De quaestione illa Utrum sit unum esse in Christo: aut plura
|esse. Dico Scotum et Thommam non discordare.
II.1.6. De distinctione ex natura rei non debent discordare Thomi|stae et Scotistae: si suos doctores fundamentaliter intelligant.
II.1.7. De attributorum distinctione non discordant Thommas et
|Scotus.
II.1.8. In hoc articulo preciso a suis apendiciis. Utrum angelus potu|erit divinam aequalitatem simpliciter appetere non discordat Tho|mas et Scotus.
II.1.9. In materia quid prius cognoscatur magis an minus universale
|concordant Thommas et Scotus: Qui maxime in ea discorda|re existimantur: de qua pono infrascriptas tres conclusiones ex
|utriusque mente.
II.1.10. De re nominaliter concepta primus conceptus qui habetur:
|est conceptus universalissimus.
II.1.11. De re definitive concepta primus conceptus qui habetur est
|conceptus universalissimus.
II.1.12. In distinctissima cognitione ultimo nota nobis sunt praedica|ta maxime universalia.
II.1.13. Opinio Commentatoris de dimensionibus interminatis: prin|cipiis et fundamentis doctrinae Sancti Thomae nihil repugnat.
II.1.14. In materia de obiecto intellectus non discordat ut creditur:
|Sed concordat Thommas et Scotus.
II.1.15. In quaestione de contingentia ad utrumlibet in materia de ca|su et fortuna: re et fundamentaliter non discordant Avenrois et
|Avicenna licet superficie tenus et in verbis eorum oppositum ap|pareat.
II.1.16. An corpus compositum accipiat Physicus a Methaphysico: di|scordare fundamentaliter non possunt Avenrois et Avicenna
|et si verbis discrepent.
II.1.17. De modo quo angeli sint in loco non differunt Thommas
|et Scotus.
